Geven maakt me blijer dan een nieuwe iPhone

“Een weekendje weg naar Friesland, een verjaardagscadeau voor mijn vrouw. Als ik ergens geld aan uitgeef, gaat het meestal op aan het maken van mooie herinneringen. Aan qualitytime met mijn vrouw, het gezin of familie.”

Bespaart niet op

“Biologisch eten, of duurzame kleding. Ik koop liever iets van goede kwaliteit, zodat het lang meegaat.”

Geeft geen cent uit aan

“Goedkoop speelgoed voor onze zoon, of een gadget dat je een paar keer gebruikt. Ik zal bijna nooit impulsief iets kopen, denk liever langer na over een aankoop. Vaak maken mijn vrouw en ik een lijst met spullen die we zouden willen hebben. Na een paar weken blijkt dat we negen van de tien keer het eigenlijk niet meer nodig hebben. Als blijkt dat het toch zo is, kopen we het bij voorkeur tweedehands.”

Zet geld opzij voor

“Noodgevallen, zoals een auto die ineens kapot gaat. Maar ook voor vakanties en ons zoontje; zodat er later geld is voor zijn rijbewijs, een studie of de start voor een eigen huis. Mijn vrouw is zzp’er, dus voor haar pensioen zetten we ook wat opzij. En ik probeer elk jaar onbetaald verlof op te nemen, zodat we in de zomer extra tijd met het gezin kunnen doorbrengen.

“Daarnaast geven we elk jaar twintig procent van ons inkomen weg aan goede doelen. Het zijn vaste maandelijkse donaties, aan doelen waar we zelf bij betrokken zijn. Vaak met als thema armoede en buitenland. We krijgen gewoon voldoening van geven.”

Grootste miskoop

“Vorig jaar heb ik een impulsieve aankoop gedaan. Het was een apparaat om voeten te masseren. Ik heb er meteen een gekocht, zonder iets uit te zoeken, zoals ik normaal doe. Twee dagen heb ik dat ding gebruikt, het werkte totaal niet. Toen heb ik ‘m op Marktplaats gezet. Uiteindelijk heeft het me denk ik honderd euro gekost, omdat ik nog een klein bedrag terug kreeg door de verkoop.”

Heeft voor zijn oude dag

“Alles wat we willen, doen we al. We hebben geen ambities om tijdens ons pensioen verre reizen te maken. Mijn vrouw is vijf jaar jonger, dus we zijn wel aan het kijken of ze misschien wat eerder met pensioen zou kunnen. Mocht ze daar straks behoefte aan hebben. Verder hopen we veel tijd door te kunnen brengen met eventuele kleinkinderen.”

Over vijf jaar

“Het was ooit mijn droom om het voor beperkte sporters makkelijker te maken om sportaanbod te vinden, geboren uit mijn passie als rolstoelhockeyer. Ik ben er ruim tien jaar geleden in Arnhem mee begonnen. Inmiddels is het uitgegroeid tot een landelijk platform waar 340 gemeenten bij aangesloten zijn. Over vijf jaar hoop ik nog steeds dit werk te kunnen doen, het vóelt vaak niet eens als werk. Verder hoop ik dat we iets meer verdienen, zodat we nog meer aan goede doelen kunnen doneren. Ik kan ontzettend blij worden van het overmaken van een gift, dat doe ik liever dan de nieuwste iPhone kopen.”